Genel Blog

“Dinini Basit Bir Dünyalığa Satar” Hadisi

139

Sahabi Efendimiz hangi olaydan sonraları ağlamış ve tövbe etmiştir? Hucurat suresi 2. ayeti Müslümanları ne konuda uyarıyor?

Düzey’ân-ı Kerîm’den; “Lan îmân edenler! Seslerinizi Delege’in sesinden aşkın yükseltmeyin!..”1 âyeti nâzil olduğunda Sâbit ibn-i Kays (r.a) evinde oturup ağlamaya başladı.

Rasûlullah (s.a.v), Sâbit’i ayrımsız süre göremeyince nerede olduğunu sordular. Orada bulunanlardan biri:

“–Ey Allâh’ın Rasûlü! Ego onun yerini biliyorum!” dedi ve çarçabuk gidip onu evinde güçlenmiş, başı uğrunda ağlıyor vaziyette buldu.

“–Neyin var, (illet ağlıyorsun)?” diyerek sordu. O üstelik:

“–Istifsar, ölümlülük var! Sesim, Cenabıhak Rasûlü’nün sesinin üzerine çıkıyordu, bütün amellerim boşa gitti, cehennemlik oldum” cevâbını verdi.

Sahâbî, Sâbit’in bu sözlerini Rasûl-i Ekrem Efendimiz’e veri verdi. Efendimiz:

“–Ona git ve söyle, sen Cehennemlik değil, bilâkis Cennetliksin!” buyurdular. (Buhârî, Menâkıb 25, Tefsîr 49/1; Müslim, Îmân 187)

Ebû Bekir (r.a); “Hayattayken bile vefât ettikten sonra da Allah Rasûlü’nün yanında gürültülü yükseltilmez!” buyurmuştur.2

Mescid-i Nebevî’ye girip çıkarken sükûnete özen almak, şamata çıkaracak akıntı ve konuşmalardan esirgemek gerekir.

1 umum-Hucurât, 2.

2 İbn Ebî Üsâme (v. 282), Buğyetü’l-bâis an zevâidi Müsnedi’l-Hâris, el-Medinetü’l-Münevvere, 1413, II, 885.

Kök: Dr. Misyon Kayaç, Mescid-i Nebevi’den 111 Ajanda, Erkam Yayınları

Incelik Gönlün Süsüdür

Yoruma kapalı.