Genel Blog

Yaşamın Kökeni: Dünya ve Atmosferin Oluşumu

153

Yaşamın Kökeni: Dünya ve Atmosferin Oluşumu

Yaşamın kökeni kabil bazen sorular insanın tayf gücünü çalıştırır. Diyanet, esatir ve felsefenin bu laf için önerdikleri cevaplarda iri benzeri tenevvü vardır. Bunların çoğu, olayı, doğanın dışında benzeri yaratıcıya atfetme varsayımını paylaşırlar. Vâsi bire bir us yerine, asıl çeşitliliği, yaratıcının ayrı ayrı, önceleri düşünülmüş işlerinin benzeri sonucu kendisine tanımlamıştır. On dokuzuncu yüzyılın sonralarına büyüklüğünde, türlerin kökenini …

Yaşamın Kökeni: Dünya ve Atmosferin OluşumuYaşamın kökeni kabilinden kâh sorular insanın manzara gücünü çalıştırır. Diyanet, mitoloji ve felsefenin bu konu için önerdikleri cevaplarda büyük bire bir çeşitlilik vardır. Bunların çoğu, olayı, doğanın dışında tıpkısı yaratıcıya isnat varsayımını paylaşırlar. Oylumlu benzeri hatır namına, tür çeşitliliği, yaratıcının ayrı ayrı, önceden mutasavver işlerinin ayrımsız sonucu namına tanımlamıştır. On dokuzuncu yüzyılın sonralarına kadar, türlerin kökenini açıklayabilen gerçek bilimsel (yani imtihan edebilen) ayrımsız açıklama olan katıksız seçilim tarafından evrimleşme teorisi yoktu. Yirminci yüzyılın bilimi, yaşamın kökeni konusunda benzeri şeyi yapabilir mi?

Yaşamın Kökeni

Biyogenez hipotezinde canlının ancak tıpkısı canlıdan oluşabileceği ilkeleri bulunmaktadır ve bu ilkenin kanıtı adına Pasteur‘un klasik deneyi kat sayı verilir. Pasteur’nam çalışmaları, o zamana büyüklüğünde birçok biyoloğun ince yıllar savunduğu bizatihi nesiç düşüncesini ayrımsız kenara itti. Çıktı marifet adamları, kırıcı adına, kurtçukların bozulan etten oluştuğu ya de yer solucanlarının kırıcı aynı yağış sırasında topraktan oluştuğu ile mukavemetli ilgilenmemektedir. Farelerin kaknem ve buğday saçılmış aynı köşeye bırakılan yaşlı aynı gömlekten oluştuğu, ya da hassaten mikroorganizmaların kaynamış cilt suyundan kendiliğinden ortaya çıktığı şeklindeki kanı tarzı ile da elan fazla ilgilenemezlerdi. Dolayısıyla, yirminci yüzyılın sonuç çeyreğinde, kendinden oluşumun, biyolojide esas rabıta noktalarından biri olması tansık gelebilir. Ancak, zamanımızdaki bizatihi yapı düşüncesi ile Pasteur zamanındaki bizatihi dokuma düşüncesi ortada can alıcı tıpkı ayrımlılık vardır. Günümüzün kuramcıları, dünyada, bugünkü koşullarda yaşamın kendiliğinden oluşabileceğini savunmamaktadırlar. Kendiliğinden oluşumcuların temel savundukları, ilkin dünyada buyruk süren koşullarda, canlılığın cansız maddeden oluşabileceği ve birlikte oluştuğu ve dünyada var olan parçalanmamış hayat formlarının hakeza bire bir esaslı türediğidir.
Bilim çevrelerince ferah namına kabul edilen, yaşamın kökenine ilgili benzeri teoriyi açıklığa Yaşamın Kökeni: Dünya ve Atmosferin Oluşumukavuşturalım. Bu teorinin temeli önce yerine 1936’de Moskof biyokimyacı A. I. Oparin eliyle engelsiz ve canlı tıpkısı biçimde dile getirilmiştir. Nazariye bir nice kanıtla oluşturulmuş olmasına karşın, bir nice ayrıntısı tartışılabilir. Çünkü, yaşamın kökeni ile ilgili aracısız sav yoktur.
Acun ve atmosferinin oluşumu
Tarih sisteminin şüphesiz oluştuğu üzerine yapılan açıklamalarda tatminkâr değil; hemen bazı hipotezlere sahibiz. Ancak, astronotlar, evrenin sırlarının derinliklerine inip daha aşkın argüman topladıkça, bu hipotezlerin bazılarının inandırıcılığı giderek artmaktadır. Günümüzde sunu gen akseptans gören teorilerden birine bakarak, âlem 20 bilyon yıl yaşındadır ve gündüz ve gezegenleri dört buçuk-beş bilyon yıl ilk kozmik doğal gaz ve türap bulutlarından oluşmuştur. Bu maddenin çoğu, termo-nüklear reaksiyonları başlatan ve mütekâsif kütleyi tıpkı güneşe çeviren, çok efdal yalın ve tazyik üreten yegâne bire bir yığın halinde yoğunlaştı. Eskimemiş oluşan güneşin çekim alanında benzeri disk oluşturan arta küsurat gaz ve türap bulutu ortamında, daha pespaye bulutlar yoğunlaşmaya başladı. Bu oldukça bulutlar, dünya ve değişik gezegenleri oluşturmuştur. Sonuçta, Pluto’nun yörüngesinden daha dışarıda, çapları beş altı kilometreye vasıl milyarlarca ayrıca trilyonlarca “bulaşık kartopunun” sıra sistemini kuşattığı düşünülür. Oort bulutu adına adlandırılan bu uzak üzeri kümesi, çok sayıda araştırmacının evrimin seyrini şiddetli adına değiştiklerine inandıkları kuyruklu yıldızların kaynağıdır.
Acun yoğunlaştıkça bileşenleri bire bir tabakalaşma gösterir. Demir ve nikel kadar pahal elementler merkeze akıllıca zıvanasız ve hafif maddeler bundan sonra yüzeye yakın yoğunlaşmışlardır. Belli Belirsiz maddelerden hidrojen, helyum ve soy gazlar başlangıçta atmosferi oluşturmuş olmalıdır. Fakat, Erendiz ve Zühal üzere büyük gezegenlerden değişik namına, Dünya çokça kıtipiyoz ve Acun’nın elektrik alanı önceden atmosferi tutamayacak kadar zayıftı; böylece, umum gazlar, okyanusları ve dahi atmosferi olmayan, geride ayan kayalık benzeri acun bırakarak uzaya kaçmışlardır. Ancak derece derece dünyada gravitasyonel tazyik ve   radyoaktivitenin azalması ile alay malay çok yüksek derecelerde ısı oluştu ve dünyanın içi ergimeye başladı. Bunun etkisi ile arz içte çipo ve nikel tıpkısı atom çekirdeği, onun üstünde dokunaklı çıpa ve magnezyum silikatlarından oluşmuş kestirmece 4700 km kalınlıkta tıpkı manto ve ana namına belli belirsiz silikatlardan oluşan 8-65 km’lik tıpkısı dış kavkı oluştu. Tıpkı zamanda, dünyanın çöz kısmındaki kısık ısı, öncelikle volkanik faaliyetlerle oluşuk olan muhtelif gazları dışarıya atma eğilimindeydi. İşte bu gazlar acun için ikinci tıpkısı gaz yuvarı oluşturdu.
Canlılığın oluştuğu koşulları intikal etmek için bu tali atmosferin belkili ilk bileşimi hakkında bire bir şeyler vâkıf olmak gerekir. Günümüz atmosferi, tahminî %78 moleküler azot (N,), % 21 moleküler müvellidülhumuza (02), % 0,33 karbondioksit (CO2) ve bir iki miktarda helyum ve neon üzere eşsiz gazlar içerir. Fakat edinilen veriler, atmosferin oluştuğu evvel dönemde, hemencek hızla tek erkin oksijen içermediğini ve bu nedenle güncel hava yuvarı üzere oksitleyici aynı niteliğe sahip olmadığını göstermektedir. Sonuç yıllarda, önceden atmosferin bileşimi ile ilişik iki anne nüsha kurulmuştur; gelişigüzel iki mümasil da yaşamın kökeni ile ilgili modern hipoteze uygundur.
Oparin’mağara modeline bakarak, önceleri atmosfer fazla miktarda müvellidülma (H2) içeren indirgeyici tıpkısı atmosferdi. Serencam adına cevvi azotun tıpkı kısmı şişman tıpkı olasılıkla nişadır (NH3); müvellidülhumuza su buharı (H20) ve karbon ise öncelikle bataklık gazı (CH4) formunda bulunmaktaydı.
Yaşamın Kökeni: Dünya ve Atmosferin OluşumuGüneşten gelen morötesi ışınlar, cevvi amonyağın, müvellidülma ve nitrojen gazlarına ayrılmasına hastalık kabil. Metanın yalınç tıpkısı hidrokarbür (örgensel benzeri mürekkep) olduğuna dikkat edin. Elhak şayet bu misil akıllıca ise, dünyanın önce atmosferi, değme uzviyet var olmadan çokça ilk uzvi moleküller içeriyordu.
Henüz hoşgörülü namına benimsenen ikinci müşabih, dünyanın önceleri atmosferinin ana olarak yanardağların çıkardığı gazlardan oluştuğunu varsayar. Bu gazlar H2O, CO2, N2, H2S ve H2’dir; hakeza ayrımsız karışımda hidrojen siyanit (HCN) ve formoz (H2CO) basit oluşur ve atmosferde bulunabilir. İlk kabil üzere bu modelin bile hiç evet dahi çok bir iki azade oksijenin olduğu tıpkısı atmosferin oluğunu varsaydığına özen edin. Ancak, erkin hidrojeni bir iki olan hakeza ayrımsız atmosfer indirgeyici olamazdı.
Önceden, acun suyunun çoğu, şişman olasılıkla atmosferde şiddetli yağışlara posta açan akarsu buharı halinde bulunmaktaydı. Bu buhar elan sonraları, akarsu halinde yeryüzündeki çukurları dolgulu ve başlangıçta okyanusları oluşturmuştur. Nehirler yamaçlardan hor akıllıca akarken, alay malay tuz ve mineralleri (çipo ve uranyum, he ikisinin de özel ayrımsız önemi vardır) çözmüş, denizlere taşınmış ve bu mineraller adım adım denizlerde birikmiştir. Balaban olasılıkla cevvi gazlar de kullanılmamış oluşan ana deniz sularında çözünmüştür. Atmosferde bulunabilecek tüm serbest oksijen, okyanusta dağılmış iyonlar eliyle aceleci tıpkı şekilde oksitlenerek uzaklaştırılmaktaydı. Bu zamandan kalan zengin uraninit (UO2) yatakları bu yolla oluşuk olmalıdır.

Yoruma kapalı.